کانون بسیج فرهنگیان آموزش وپرورش اصفهان

هفته بسیج

بر تمام بسیجیان

 مبارکباد

عید رمضان آمد وماه رمضان رفت

صد شکر که این آمد وصد حیف که آن رفت

فرا رسیدن عید فطرُ عید عبادت وبندگی بر همه بسیجیان محترم

مبارک باد

روزه از ابعاد مادی و معنوی ، جسمی و روحی دارای فواید فراوانی است. روزه در سلامت معده و پاکسازی آن از انواع غذاها که موجب انواع بیماری ها می باشد ، اثرات فوق العاده ای دارد. روزه هم جسم و هم روح را پالایش می کند . اگر در روزه داری به تمامی جهات توجه داشته باشیم در پایان ایام روزه داری ، روح و جسمی تزکیه شده خواهیم داشت.

پیامبر اکرم (ص) و روزه:
پیامبر خدا (ص) فرمود : المعدة بیت کل داء ، والحمئة رأس کل دواء.

معده مرکز و خانه هر دردی است و پرهیز و اجتناب ( از غذاهای نامناسب و زیاد خوردن ) اساس و رأس هر داروی شفا بخش است.

و نیز ایشان در جایی دیگر می فرماید : صوموا تصحوا ، و سافروا تستغنوا.

روزه بگیرید تا صحتو سلامتی خویش را تضمین کنید و سفر نمایید تا مالدار شوید ، زیرا مسافرت و حمل کالای تجارتی از شهری به شهری یا از کشوری به کشور دیگر ، باعث رفع نیازمندی های جامعه و عمران کشورها می گردد.

حضرت رسول در روایت دیگری می فرماید : لکل شیء زکاة و زکاة الابدان الصیام .

برای هر چیزی زکاتی است و زکات بدنها روزه است.

حضرت علی (ع) و روزه:
امام در قسمتی از یکی از خطبه ها می فرماید : و مجاهدة الصیام فی الایام المفروضات ، تسکینا لاطرافهم و تخشیعا لابصارهم ، و تذلیلا لنفوسهم و تخفیفا لقلوبهم ، و اذهابا للخیلاء عنهم و لما فی ذلک من تعفیر عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق کرائم الجوارح بالارض تصاغرا و لحوق البطون بالمتون من الصیام تذللا.

با روزه گرفتنهای دشوار ، در روزهایی که واجب است ، اندامهایشان با این کار آرام می گیرد و دیده هایشان خاشع و جانهایشان خوار می گردد و دلهایشان سبک می شود و خودبینی از ایشان به وسیله این عبادتها زدوده می گردد. و با گزاردن چهره های شاداب با تواضع بر خاک و با نهادن مواضع سجده بر زمین خود را در مقابل خدا خرد می نمایند و اینکه با روزه داری شکمها به پشت می رسند.

۱- روزه برای آزمایش اخلاص:
حضرت علی (ع) در جای دیگری می فرماید: والصیام ابتلاء لاخلاص الخلق.

روزه برای آزمایش نمودن اخلاص مردم است.

یکی از دلایل وجوب روزه برای مردم ، آزمایش اخلاص مردم است . چرا که روزه در ایجاد اخلاص عمل بسیار مؤثر است.

۲- روزه سپر در مقابل عذاب الهی:
حضرت در قسمتی دیگر از نهج البلاغه می فرماید : صوم شهر رمضان فانه جنة من العقاب.

در این بحث امام یکی از دلایل وجوب روزه ماه رمضان را ، سپر و مانع در مقابل عقاب الهی دانسته اند. یعنی روزه موجب غفران و آمرزش گناهان است.

امام رضا (ع) و روزه:
وقتی از حضرت درباره فلسفه روزه می پرسند ، می فرماید : همانا مردم مأمور به روزه گرفتن شدند تا درد و ناگواریهای گرسنگی و تشنگی را دریابند و آنگاه استدلال کنند بر سختیهای گرسنگی و تشنگی و فقر آخرت که پیامبر اکرم (ص) در خطبه شعبانیه فرمود : واذکروا بجوعکم و عطشکم جوع یوم القیمة و عطشة . به وسیله گرسنگی و تشنگی از روزه داریتان ، گرسنگیها و تشنگیهای روز قیامت را به یاد آورید ، که این یادآوری انسان را به فکر تدارک برای قیامت می اندازد تا جد و جهد بیشتری در کسب رضای خدا بنماید .

امام رضا (ع) در جایی دیگر درباره فلسفه روزه این چنین می فرماید : علت روزه برای درک درد گرسنگی و تشنگی است تا بنده ، ذلیل ، متضرع و صابر باشد . همچنین در روزه انکسار و شکستگی شهوات وجود دارد .

آری روزه از افضل طاعات است . شریعت و احکام الهی تعدیل شهوات و در دست گرفتن مهار آنها ، را توسط روزه میسر ساخته و برای تزکیه و طهارت نفس و تصفیه  از اخلاقیات رذیله آن را واجب نموده است . البته مقصود از روزه داری تنها امساک از خوردن و آشامیدن نیست بلکه غرض نهایی کف نفس می باشد . همانطور که رسول گرامی اسلام( ص ) فرمودند : روزه برای هر فرد سپری است ؛ چرا که روزه دار ، سخن زشت نگوید و کارهای بیهوده انجام ندهد.

پس روزه انسان را از انحرافات و لغزشها و از دشمنانی بزرگ چون شیطان نفس ، رهایی می دهد .

و اگر روزه دار، به چنین مراتبی نرسد ، فقط گرسنگی و تشنگی را درک نموده و این پایین ترین درجه روزه داری می باشد .

حضرت امام (ره) توجه ویژه‏اى نسبت ‏به ماه رمضان داشته و بدین جهت، ملاقات‏هاى خودشان را در ماه رمضان تعطیل مى‏کردند و به دعا و تلاوت قرآن و… مى‏پرداختند.

و خودشان مى‏گفتند: «خود ماه مبارک رمضان، کارى است‏».۱

یکى از یاران امام، در این باره گفته است : در این ماه، ایشان شعر نمى‏خواندند و نمى‏سرودند و گوش به شعر هم نمى‏دانند. خلاصه، دگرگونى خاصى متناسب با این ماه در زندگى خود ایجاد مى‏کردند، به گونه‏اى که این ماه را، سراسر، به تلاوت قرآن مجید و دعا کردن و انجام دادن مستحبات مربوط به ماه رمضان سپرى مى‏کردند.۲

ایشان، به هنگام سحر وافطار، بسیار کم مى‏خوردند، به گونه‏اى که خادم‏شان فکر مى‏کردند که امام، چیزى نخورده است!۳

حضرت امام رحمة الله علیه درباره رمضان چنین مى‏سرایند:

ماه رمضان شد، مى و میخانه بر افتاد                 عشق و طرب و باده، به وقت ‏سحر افتاد

افطـار بــه مى کـــرد بــرم پیر خرابات                 گفتــم کـه تـو را روزه، به برگ و ثمر افتاد

بـا بــاده، وضو گیـر که در مـذهب رندان               در حضــرت حـــق ایــن عملت ‏بارور افتاد ۴

عبادت و تهجد:

از جمله برنامه‏هاى ویژه‏ حضرت امام (ره) در ماه مبارک رمضان، عبادت و تهجد بود. امام عبادت را ابزار رسیدن به عشق الهى مى‏دانستند. و به صراحت ‏بیان مى‏کردند که در وادى عشق، نباید به عبادت به چشم وسیله‏اى براى رسیدن به بهشت نگاه کرد.۵

اکثر آشنایان امام نقل مى‏کنند که ایشان از سن جوانى، نماز شب و تهجد، جزء برنامه‏هایشان بود. بعضى از نزدیکان ایشان مى‏گفتند که وقتى در ظلمت و تاریکى نیمه‏ شب، آهسته وارد اتاق امام مى‏شدم، معاشقه امام را با ایزد احساس مى‏کردم و مى‏دیدم که با خضوع و خشوعى خاص، نماز مى‏خواندند و قیام و رکوع و سجود را بجا مى‏آوردند که حقا وصف ناپذیر بود. با خودم فکر مى‏کردم که شب امام، حقیقتا، لیلة القدر است.۶

یکى از اعضاى دفتر ایشان، دراین باره مى‏گوید: پنجاه سال است که نماز شب امام، ترک نشده است. امام در بیمارى و در صحت و در زندان و در خلاصى و در تبعید، حتى بر روى تخت ‏بیمارستان قلب هم نماز شب خواندند.۷

امام توجه خاصى به نوافل داشتند و هرگز، نوافل را ترک نمى‏کردند. نقل شده است که امام، در نجف اشرف، با آن گرماى شدید، ماه مبارک رمضان را روزه مى‏گرفت و با این که در سنین پیرى بودند و ضعف بسیار داشتند، تا نماز مغرب و عشاء را به همراه نوافل به‏جاى نمى‏آوردند، افطار نمى‏کردند! و شب‏ها تا صبح، نماز و دعا مى‏خواندند و بعد از نماز صبح، مقدارى استراحت مى‏کردند و صبح زود، براى کارهایشان آماده مى‏شدند.۸

خانم زهرا مصطفوى مى‏گوید: راز و نیاز امام و گریه‏ها و ناله‏هاى نیمه شب ایشان، چنان شدید بود که انسان را بى اختیار، به گریه مى‏انداخت.۹
یکى از اساتید قم نقل مى‏کرد: شبى میهمان حاج آقا مصطفى بودم. ایشان، خانه‏ جداگانه‏اى نداشتند و در منزل امام زندگى مى‏کردند. نصف شب از خواب بیدار شدم و صداى آه و ناله‏اى شنیدم، نگران شدم که مگر اتفاقى افتاده است، حاج آقا مصطفى را بیدار کردم و گفتم: «ببین چه خبر است!». ایشان نشست و گوش داد و گفت: «صداى امام است که مشغول تهجد و عبادت است‏».۱۰

در ماه مبارک رمضان، این شب زنده دارى و تهجد، وضعیت دیگرى داشت. یکى از محافظان بیت مى‏گوید در یکى از شب‏هاى ماه مبارک رمضان، نیمه شب، براى انجام کارى مجبور شدم از جلوى اتاق امام گذر کنم. حین عبور، متوجه شدم که امام، زار زار گریه مى‏کردند! هق هق گریه‏ امام که در فضا پیچیده بود، واقعا مرا تحت تاثیر قرار داد که چگونه امام، در آن موقع از شب، با خداى خویش راز و نیاز مى‏کند.۱۱

آخرین ماه مبارک رمضان دوران حیات امام، به گفته‏ ساکنان بیت، از ماه مبارک رمضان‏هاى دیگر متفاوت بود! به این صورت که امام همیشه، براى خشک کردن اشک چشم‏شان دستمالى را همراه داشتند، ولى در آن ماه مبارک رمضان، حوله‏اى را نیز همراه برمى‏داشتند تا به هنگام نمازهاى نیمه شب‏شان، از آن استفاده کنند!۱۲

توجه ویژه به قرآن:
امام خمینى (ره) توجه خاصى به قرآن داشتند، به ‏طورى که روزى، هفت ‏بار قرآن مى‏خواندند!

امام در هر فرصتى که به ‏دست مى‏آوردند، ولو اندک، قرآن مى‏خواندند. بارها دیده شد که امام، حتى در دقایقى قبل از آماده شدن سفره – که معمولا به بطالت مى‏گذرد – قرآن تلاوت مى‏کنند!۱۳ امام بعد از نماز شب تا وقت نماز صبح، قرآن مى‏خواند.۱۴

یکى اطرافیان امام مى‏گوید: امام در نجف، چشم‏شان درد گرفت و به دکتر مراجعه کردند. دکتر بعد از معاینه‏ چشم امام گفت: «شما باید چند روزى قرآن نخوانید و به چشم‏تان استراحت ‏بدهید» . امام خندیدند و فرمودند: «دکتر، من، چشم را براى قرآن خواندن مى‏خواهم! چه فایده‏اى دارد که چشم داشته باشم و قرآن نخوانم؟ شما یک کارى کنید که من بتوانم قرآن بخوانم. »۱۵

و در ماه رمضان یکى از همراهان امام در نجف، اظهار مى‏کرد که امام خمینى در ماه مبارک رمضان، هر روز ده جزء قرآن مى‏خواندند ، یعنى در هر سه روز، یک بار قرآن را ختم مى‏کردند.۱۶

علاوه بر آن، هر سال چند روز قبل از ماه مبارک رمضان ، دستور مى‏دادند که چند ختم قرآن براى افرادى که مد نظر مبارکشان بود، قرائت ‏شود.۱۷

گزیده هایى از توصیه‏ها و سفارش‏هاى امام راحل به مناسبت ماه مبارک رمضان:

شما در این چند روزى که به ماه رمضان مانده، به فکر باشید، خود را اصلاح کرده، توجه به حق تعالى پیدا نمایید.

از کردار و رفتار ناشایسته خود ، استغفار کنید! اگر خداى نخواسته، گناهى مرتکب شده‏اید، قبل از ورود به ماه مبارک رمضان، توبه کنید! زبان را به مناجات حق تعالى عادت دهید! مبادا در ماه مبارک رمضان، از شما غیبتى، تهمتى و خلاصه گناهى سر بزند و در محضر ربوبى، با نعم الهى و در مهمان سراى بارى تعالى، آلوده به معاصى باشید! شما اقلا، به آداب اولیه‏ روزه عمل نمایید و همان ‏طورى که شکم خود را از خوردن و آشامیدن نگه مى‏دارید، چشم و گوش و زبان را هم از معاصى باز دارید! از هم اکنون بنا بگذارید که زبان را از غیبت، تهمت، بدگویى و دروغ نگهداشته، کینه، حسد و دیگر صفات زشت ‏شیطانى را از دل بیرون کنید!

اگر با پایان یافتن ماه مبارک رمضان، در اعمال و کردار شما هیچ گونه تغییرى پدید نیامد، و راه و روش شما با قبل از ماه صیام فرقى نکرد، معلوم مى‏شود روزه‏اى که از شما خواسته‏اند، محقق نشده است.

اگر دیدید کسى مى‏خواهد غیبت کند، جلوگیرى کنید و به او بگویید! «ما، متعهد شده‏ایم که در این سى ‏روز ماه مبارک رمضان، از امور محرمه خود دارى ورزیم.» و اگر نمى‏توانید او را از غیبت ‏باز دارید، از آن مجلس خارج شوید! ننشینید و گوش کنید! باز تکرار مى‏کنم تصمیم بگیرید در این سى روز ماه مبارک رمضان، مراقب زبان، چشم، گوش و همه‏ اعضاء و جوارح خود باشید.

توجه بکنید که به آداب ماه مبارک رمضان عمل کنید; فقط، دعا خواندن نباشد، دعا به معناى واقعى‏اش باشد.۱۸

هدهدی، گروه دین و اندیشه تبیان

۱٫ پا به پاى آفتاب، ج ۱، ص ۲۸۶

۲٫ برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى( ره)، ج ۳، ص ۹۰

۳٫ همان، ص ۸۹

۴٫ روزنامه‏ جمهورى اسلامى، مورخ ۸/۱/۶۹

۵٫ روزنامه جمهورى اسلامى، ۲۰ / ۱۱ / ۶۴

۶٫ امام در سنگر نماز، ص ۸۳ / هزار و یک نکته، حسین دیلمى، نکته ۱۲۹

۷٫ هزار و یک نکته، حسین دیلمى، حبیب و محبوب، ص ۵۳ / سیماى فرزانگان، ص ۱۸۰

۸٫ سیماى فرزانگان، ص ۱۵۹ / برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى( ره)، ج ۳، ص ۹۹

۹٫ برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى (ره)، ج ۳، ص ۱۳۲

۱۰٫ همان، ص ۲۸۶

۱۱٫ هزار و یک نکته، حسین دیلمى، نکته ۱۰۴ / جلوه‏اى از خورشید، ص ۹۰

۱۲٫ برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى، ج ۳، ص ۱۲۶

۱۳٫ پا به پاى آفتاب، ج ۱، ص ۲۷۰

۱۴٫ برداشت‏هایى از سیره‏ امام خمینى، ج ۳، ص ۱۹۸

۱۵٫ همان، ص ۷

۱۶٫ همان

۱۷٫ پا به پاى آفتاب، ج ۱ ص ۱۸۱

۱۸٫ فرزانگان، صص ۱۵۹ و ۱۶۱ برداشتهایى از سیره‏ امام خمینى، ج ۳، ص ۱۸

۶۸۶              ۶۸۷      

    ۶۸۸           ۶۸۹         ۶۹۰

وب سايت كنفرانس به آدرس ذيل ، اطلاعات مبسوط تري را در اختيار قرار خواهد داد:

www.kmiran.com

برای سلامتی و تعجیل در فرج آقا امام زمان(عج) صلوات

از امام صادق علیه السلام روايت شده است:

چون ماه شعبان مي‌رسيد حضرت زين‌العابدين علیه السلام اصحاب خود را جمع مي‌كردند و مي‌فرمودند:

اي اصحاب من! مي‌دانيد اين چه ماهي است؟ اين ماه شعبان است، و حضرت رسول اکرم صل الله علیه و آله و سلم مي‌فرمودند شعبان ماه من است، پس در اين ماه براي جلب محبّت پيغمبر خود صلوات الله علیه، و براي تقرّب به سوي پروردگار خويش،‌روزه بداريد،‌ به خدايي كه جان علي‌بن الحسين علیه السلام به دست قدرت اوست سوگند ياد مي‌كنم از پدرم حسين‌بن علي علیه السلام شنيدم كه فرمود: از اميرالمؤمنين علیه السلام شنيدم: هر كه شعبان را براي جلب محبّت پيامبر، و تقرّب جستن به سوي خداوند روزه بدارد خداوند او را دوست بدارد، و در روز قيامت به كرامتش نزديك نمايد، و بهشت را بر او واجب گرداند.

بعضي از اعمال مشترك اين ماه:

1.  هر روز هفتاد مرتبه بگويد: أًستَغفِرُاللهَ وَ أَسأَلُهُ التَّوبَهَ

  2. هر روز هفتاد مرتبه بخواند: أَستَغفِرُاللهَ الَّذي لا إِلهَ إِلاّ هُوَ الرَّحمنُ‌ الرَّحيمُ الحَيُّ القَيُّومُ وَ أَتُوبُ إِلَيه 

توجه: در بعضي روايات الحيُّ القَيُّومُ پيش از الرَّحمنُ الرَّحيمُ  است، و عمل به هر دو خوب است و از روايات استفاده مي‌شود كه بهترين دعاها و ذكرها در اين ماه استغفار است، و هر كه در هر روز اين ماه هفتاد مرتبه استغفار كند، مانند اين است كه در ماه‌هاي ديگر هفتاد هزار مرتبه استغفار نمايد.

 3. در اين ماه صدقه بدهد،‌ گرچه نصف دانه ی خرمايي باشد، تا حق‌تعالي بدن او را بر آتش دوزخ حرام كند.

از امام صادق علیه السلام نقل شده است كه از وجود مبارك ايشان درباره ی فضيلت روزه ی ماه رجب سؤال كردند.

فرمود: چرا از روزه ی شعبان غافل هستيد؟

راوي عرض كرد: یا ابن رسول‌الله! كسي كه يك روز از ماه شعبان را روزه بدارد، چه ثوابي دارد؟

فرمود: به خدا سوگند بهشت پاداش آن است.

عرض كرد :یا ابن رسول‌الله! بهترين اعمال در اين ماه چيست؟

فرمود: صدقه و استغفار، هر كه در ماه شعبان صدقه دهد حق‌تعالي آن را رشد و نموّ دهد همان‌گونه كه يكي از شما بچّه شترش را رشد مي‌دهد، تا آن كه در قيامت، در حالي كه به اندازه ی كوه احد شده باشد به صاحبش باز گردد.

 4. در تمام اين ماه هزار مرتبه بگويد:

لا إِلهَ إِلَّا اللهُ، وَ لا نَعْبُدُ إِلّا إيّاهٌ مٌخْلِصينَ لَهُ الدّينَ وَ لَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ

 معبودي جز خدا نيست، و نپرستيم جز او را، در حالي كه دين را براي او خالص كرديم، گرچه مشركان را خوش نيايد

توجه: روایت است که اين ذكر، پاداش بسياري دارد، از جمله اينكه در نامه ی عملش عبادت هزار ساله بنويسند.

 5. در هر پنجشنبه ی اين ماه، دو ركعت نماز بجا آورد. در هر ركعت پس از سوره ی مبارکه حمد  صد مرتبه  سوره مبارکه اخلاص خوانده و بعد از سلام نماز، صد مرتبه صلوات بفرستد، تا حق‌تعالي هر حاجتي كه در امر دين و دنيا دارد روا كند، و نيز روزه ی هر پنجشنبه اين ماه فضيلت بسيار دارد.

توجه: روايت شده است كه در هر پنجشنبه ی ماه شعبان آسمانها را زينت مي‌كنند، پس ملائكه عرض مي‌كنند:

 خداوندا! روزه‌داران اين روز را بيامرز، و دعاي آنان را اجابت فرما.

در خبر نبوي است:

هر كه روز دوشنبه و پنجشنبه ی شعبان را روزه بدارد، حق‌تعالي بيست حاجت از حوايج دنيا، و بيست حاجت از حوايج آخرت او را برآورد.

 6. در اين ماه بسيار صلوات فرستد

به گزارش سایت نويد شاهد به نقل از حيات ؛ در بررسي وصيت نامه شهدا مي توان مجموعه اي از شاخصه هاي اعتقادي را را استحصال كرد. ولايتمداري، فدايي شدن براي اسلام و ميهن، حفظ انقلاب و ارزش هاي والاي آن، توجه و توسل به ائمه اطهار(عليهم السلام)، استفاده از آيات جهاد و شهادت در وصيت نامه و ... حجاب و عفاف نيز يكي از اين موارد است كه عمده شهدا كه وصيت نامه نوشته اند حداقل، توصيه اي به خواهران و خانواده خود براي حفظ حجاب داشته اند و در كنار آن، حفظ حجاب را مهمترين مسئله زنان در مسير انقلاب قلمداد كرده اند. در ادامه فراز هايي از اين موضوع را در وصايا مي خوانيم:

الف- در برخي وصاياي شهدا فضيلت حجاب و عفاف از فضيلت شهادت، برتر و ريشه تربيت شهيد، تو دهني به استكبار و ... معرفي شده است:

«و تو اي خواهر ديني ام، چادر سياهي كه تو را احاطه كرده است از خون سرخ من كوبنده تر است.»(شهيد عبدالله محمودي)
«خواهرم! محجوب باش و باتقوا، كه شماييد كه دشمن را با چادرسياهتان و تقوايتان مي كشيد.» (سردار شهيد رحيم آنجفي)
توصيه اي كه به خواهران دارم اين است كه اگر مي خواهند خون شهيدان را پايمال نكنند اين است كه حجاب خود را حفظ كنند.( شهيد آبياران)
«خواهرم! سرخي خونم را نزد سياهي چادرت به امانت مي گذارم، پس امانت دار خوبي باش.»(شهيد مصطفي رداني پور)
«خواهرم! حجاب تو مشت محكمي بر دهان منافقين و دشمنان اسلام مي زند.»(شهيد بهرام يادگاري)
«اي خواهرم قبل از هر چيز استعمار از سياهي چادر تو مي ترسد تا سرخي خون من.» (شهيد محمدحسن جعفرزاده)
«مادرم... ! من با حجاب و عزت نفس و فداكاري شما رشد پيدا كردم.» (شهيد غلامرضا عسكري)
«حجاب اسلامي خود را كاملاً حفظ كنيد چون كه حجاب تو اي مادر و اي خواهر كوبنده تر از خون من مي باشد.»(شهيد فرامرز حقگو ، شهيد ظهر عاشورا)

ب- در برخي ديگر از وصاياي شهدا، حفظ جامعه از گزند مسائل اخلاقي با رعايت حجاب و عفاف و در برخي ديگر بر زندگي زهراگونه و زينب گونه و تأسي از اين اسوه هاي عفاف و حجاب تأكيد شده است:

«خواهر مسلمان: حجاب شما موجب حفظ نگاه برادران خواهد شد. برادرمسلمان: بي اعتنايي شما و حفظ نگاه شما موجب حجاب خواهران خواهد شد.» (شهيد علي اصغر پور فرح آبادي)
«خواهرم! زينب گونه حجابت را كه كوبنده تر از خون من است حفظ كن.» (شهيد محمدعلي فرزانه)
«خواهران ما در حالي كه چادر خود را محكم برگرفته اند و خود را همچون فاطمه و زينب حفظ مي كنند... هدف دار در جامعه حاضرشده اند.» (رئيس جمهور شهيد محمدعلي رجايي)
«خواهران عزيز، حجاب خود را حفظ كنيد، شما بايد در مقابل شايعه پراكني ها و بي حجابي ها مبارزه كنيد و رسالت زينبي را در جامعه ايفا كنيد.»( شهيد علي اصغر عدالتيان)

ج- در تعدادي از وصيت نامه ها هم حفظ حجاب، اصلي ترين توصيه به زنان و خواهران است كه برخي از اين فرازها را مي توان به صورت پيام كوتاه رواج داد:
«حجاب تو سنگر تو است، تو از داخل حجاب دشمن را مي بيني و دشمن تو را نمي بيند .» (سردار شهيد رحيم آنجفي)
«خواهرم! از بي حجابي است اگر عمر گل كم است، نهفته باش و هميشه گل باش.» (شهيد حميدرضا نظام)
«يك دختر نجيب بايد باحجاب باشد.» (شهيد صادق مهدي پور )
«از تمامي خواهرانم مي خواهم كه حجاب اين لباس رزم را حافظ باشند.» (شهيد سيدمحمدتقي ميرغفوريان )
«اما پيامم به جوانان عزيز:خواهران و برادران! جبهه ها را خالي نگذاريد و جهاد اكبر را هم فراموش نكنيد، از نفسهاي شيطاني دور باشيد و به نامحرم نگاه نكنيد. خواهران، حجاب خود را حفظ كنيد.»( شهيد ميرطاهر سرمست زاده)
«خواهرم اميدوارم كه براي من گريه دشمن شاد نكنيد و در انجام فرايض ديني و حجاب اسلامي كوتاهي نكنيد.»(شهيد علي اكبر حسن بيگي)
اگر بيشتر در وصاياي شهدا سير كنيم به طور قطع مسائل بيشترو مفيد تري را مي توانيم در حوزه عفاف و حفظ حجاب در اين وصايا دريافت كنيم.در هر صورت اين موارد مقدمه اي بود تا بيشتر به اين معادن معرفت و اوراق نوراني توجه و دقت نظر داشته باشيم و در روز حشر، شرمنده خون شهدا نباشيم.